СОХРАНИМ АРЦАХ - ВАТИКАН КОММУНИКАТОРА / Պահպանենք Արցախը – Կոմունիկատորի Վատիկանը / PRESERVONS LE COMMUNICATEUR ARTSAKH-VATICAN

Тысячелетиями формировался, совершенствовался и расширялся один из важнейших инструментов обеспечения существования, целостности и развития человеческой цивилизации - Коммуникатор - на территории Передней Азии и Ближнего Востока. Возникнув в регионе зарождения древнейших культур как результат их взаимодействия практически во всех областях жизни (религии, ритуалы, институты управления, искусство, ремесла, потоки товаров... в мирное время, от военных действий[1]), Коммуникатор уже на заре времен был особым способом организации жизни, при котором достижение каждого сообщества становится достижением всех, а разные культуры, цивилизации видят друг в друге важнейшие компоненты общего бытия. Ядро Коммуникатора располагалось на Армянском Нагорье и прилегающих территориях. Задолго до Ватикана здесь возникли экстерриториальные духовные центры, священные и неприкосновенные для всех коренных народов региона, независимо от вероисповедания.

В конце XIX века мировые деструктивные силы сочли Коммуникатор преградой на пути реализации своих целей и приняли решение о его уничтожении. Последовали геноцидальные действия, приведшие к исчезновению коренных народов и культур, разрушению духовного наследия и святынь, рассеянию всего опыта глубинного сотрудничества человеческих сообществ, осуществленные (и до сих пор осуществляемые) специально созданным для этого инструментарием, основной из которых - Турция. Коммуникатор был разрушен.

За последние десятилетия были приняты решения об уничтожении оставшихся на территории Коммуникатора островков святынь культур и верований. Турцией и её патроном - Израилем правительства Натаньяху был создан новый, более совершенный инструмент уничтожения духовного наследия человечества - Исламское государство[2], которое вместе со своими создателями завершило осуществление варварского проекта сил мировой деструкции[3].

Но возникло неожиданное сопротивление, более того, - действо, направленное на восстановление Коммуникатора.

 В Западном Прикаспии, в стране  Арцах был нанесен серьезный удар по планам Натанъяху-Эрдогана, пресечены геноцидальные действия в отношении   автохтонных народов региона.

В Арцахе сосредоточены величайшие центры древневосточного христианства, других древних цивилизаций. Апостольская Святость Дадиванка[4] (первое святилище на могиле погибшего Св. Дади или, может быть, Св. Апостола Фаддея) I века, Знания и Мудрость Амараса (первого университета V века, центра просвещения, обучающего морали и этике, любви и справедливости).   Симбиотическое единство с миром Казанчецоца (скрепляющего цивилизационные ценности Китая, Индии, Средней Азии, Ближнего  Востока с цивилизационными ценностями Византии и Европы в целом), тысячелетнее Пастырство Гандзасара (пастырство над уникальным краем Восточного Христианства), построенный в IV в. на месте языческого капища «ласточка», культа ласточки в дохристианской Армении Цицернакаванк, где хранится мизинец Св. Петра. Наконец, по дневникам супругов Мандельштам и Ануш Ахматовой-Гумилевой, христианское сердце и бастион региона и мира город Шуши[5] (город, где в последней четверти XIX века насчитывалось 24 периодических издания, из которых 21 на армянском языке и 3 на русском).

  В целостности вместе с тысячами других сакральных сооружений христианской и дохристианской эпохи, сотнями представительств других религий и культур они образуют духовное пространство Арцахского Ватикана - задолго до последнего, ставшего хранителем и созидателем в сотворчестве вечного, всей представленной на пространстве Коммуникатора палитры структур поиска и реализации миссии Человека. Миссия эта древняя и уважалась всеми царствами и империями последних тысячелетий, которые, даже в периоды завоеваний уважали особый статус и экстерриториальность Арцаха вплоть до конца ХIХ века - начала действий по уничтожению Коммуникатора.

Для Арцаха ситуация стала особо тяжелой в конце ХХ века, когда деструктивные глобальные силы развернули в Западном Прикаспии геноцидальные действия в отношении автохтонных народов региона. Арцах организовал самозащиту, принял, спас, разместил у себя уничтожаемых автохтонов, заявил о независимой государственности и готовности принять у себя и создать все условия для функционирования уничтожаемых ИГИЛ и руководящих  им тандемом Натанъяху-Эрдоган духовных центров территории Коммуникатора. Последние под флагом Азербайджана создали военную коалицию[6] с международным терроризмом[7], развязавшую войну по уничтожению Арцаха с использованием против мирных жителей содержащее фосфор вооружение,  имеющее элементы  запрещённых химических веществ.

Но Арцах - Ватикан Коммуникатора, -  пришедший в мир гораздо ранее тех времен, когда ещё этрусские прорицатели на ватиканском холме пытались предсказать будущее, и с гораздо более широкой миссией - обеспечения цивилизационных переходов человечества, должен продолжить свою миссию, сохранить целостность своего многообразия и своего существа, свою независимость от окружающих государственных и сверхгосударственных структур, какую глобальную волю они бы не представляли.

Единственная гарантия сохранения Арцаха и незыблемости его миссии - люди - хранители Арцаха, независимо от места проживания и рода своей деятельности, взявшие на себя и крест хранителя.

Вернувшийся из Вьетнамской войны, Константин Симонов написал: «Чужого горя не бывает, Кто это подтвердить боится, – Наверно, или убивает, Или готовится в убийцы…»

Дурак говорит, умный делает, незнающий говорит, знающий хранит молчание…

Бог взыщет за кровь (из Евангелия).

Член Конгрегации Мхитаристов, доктор философских наук, теологии, истории искусств, директор гимназии и культурного центра в Севре, где учились Шарль Азнавур, Мишель Легран и Патрик Деведжян, Президент Академии Святого Лазаря (Венеция), Почетный пожизненный член Académie Arts, SL (Париж), кавалер Рыцарского креста ордена французской вежливости, Капеллан Ордена, Святого Лазаря Иерусалимского, Его Высокопреподобие, архимандрит Арутюн БЕЗДИКЯН.

член Священного Синода Святой Армянской Апостольской Церкви, действительный член (академик) Национальной академии наук Армении,  Международной академии гуманитарных наук, академии общественных наук, МАНПО, кандидат богословия, почетный доктор Арцахского государственного университета, председатель Армянского «Круглого стола» Всемирного Совета Церквей, в миру Мартиросян Гурген Хачатурович Мартиросян, предводитель Карабахской епархии ААЦ,  Его Высокопреосвященство архиепископ ПАРГЕВ

советский   военачальник,   армянский   политический   и   военный  деятель,   один из ведущих создателей Вооруженных сил Республики Армении, генерал-лейтенант Норат Григорьевич ТЕР-ГРИГОРЬЯНЦ

армянский военный деятель, герой Арцаха, генерал-майор, прозвище «Коммандос» Аркадий Иванович ТЕР-ТАДЕВОСЯН

 участник гражданской войны в Ливане, генерал-майор Нарек АБРАМЯН

номинант Нобелевской премии, член Научного совета РАН, академик, д.э.н., профессор Мартик Юрикович ГАСПАРЯН

сопредседатель Армянского научного центра АРМАЕН, академик РАЕН, доктор физико-математических наук, профессор ЦЭМИ РАН Левон Андреевич БЕКЛАРЯН

председатель общественной организации социологических и политологических инициатив «Хачмерук» Ваган Рафаэлович БАБАХАНЯН

Оргкомитет Международного Общественного Трибунала по преступлениям Азербайджана

Центр учёта, анализа, инвентаризации, аудита, квалиметрической оценки и судебной экспертизы материальных и нематериальных потерь вследствие Геноцида армян для репараций и реституций

Армянский центр по предупреждению и предотвращению геноцида

Совет 12-ти всеармянской интеллигенции


[1] О важности сохранения и изучения памятников, повреждённых в результате стихийных бедствий, политических, военных и других потрясений, от международного терроризма.

[2] Из стержни и опоры в Сирии для всех турецких действий базы протурецкой группировки «Файлак ам-Шам» со стороны Турции переброшены в Арцах с удостоверением личности гражданина Азербайджанской республики члены запрещенных во многих стран в связях с Талибаном и Аль-Каидой террористических организаций  «Хаят Тахрир ам-Шам»,  «Исламская партия туркестана», «Джйш аль-Изза» 

[3] У арцахских армян уже отнимали и земли, и жизнь, но достоинства армян лишают впервые…первые христиане мира выкапывают могилы предков и с крестами (хачкары-христианские надмогильные плитки) переселяются в Южную Америку.  Стараниями международного терроризма, пантюркизма, пантуранизма и неопанисламизма на намоленном ареале человеческой цивилизации стирают память (культуроцид) святых апостолов.

[4] Мхитар Гош (редкобородый), авторитетная «Американская энциклопедия» которого причисляет к одним из виднейших представителей армянского Возрождения, британский учёный Д.Лэнг ставит его произведения в один ряд с баснями Эзопаи Лафоетена, судебник которого лежит на основе пиратского права, его прямо зовет “Аракеладир”, то есть “основанный Апостолом”.

Таинство ковра и беспрецедентное изготовление возрожденного чуда в святыни Дадиванк символа веры, фрески Св. Николая Чудотворца.

[5] В Шуши побывали А.С. Грибоедов и М.Ю. Лермонтов

[6] Коалиция правительств Турции, Азербайджана, Казахстана, Грузии, Белорусь, Украины, Израиля, Пакистана.

[7] https://aga-tribunal.info/crimes-30-11-2020/

 

Պահպանենք Արցախը – Կոմունիկատորի Վատիկանը

 

   Հազարամյակների ընթացքում Արևմտյան Ասիայի և Մերձավոր Արևելքի տարածքում ձևավորվել, կատարելագործվել և ընդլայնվել է մարդկային քաղաքակրթության գոյությունը, ամբողջականությունն ու զարգացումն ապահովելու ամենակարևոր գործիքներից մեկը՝ Կոմունիկատորը: Ծագելով հին մշակույթների տարածաշրջանում,  կյանքի գրեթե բոլոր բնագավառների (կրոններ, ծեսեր, կառավարման ինստիտուտներ, արվեստներ, արհեստներ, ապրանքների հոսքեր...) համագործակցության արդյունքում, արդեն իսկ ժամանակների արշալույսին, Կոմունիկատորը կյանքի կազմակերպման հատուկ միջոց էր, որի ժամանակ յուրաքանչյուր համայնքի նվաճումը դառնում է բոլորի նվաճումը, և տարբեր մշակույթներն ու քաղաքակրթությունները միմյանց մեջ տեսնում են ընդհանուր կեցության կարևորագույն բաղադրիչները: Կոմունիկատորի միջուկը տեղակայված էր Հայկական լեռնաշխարհում և հարակից տարածքներում: Այստեղ դեռ Վատիկանից  առաջ էին առաջացել արտատարածքային հոգևոր կենտրոններ սրբազան և անձեռնմխելի տարածաշրջանի բոլոր ժողովուրդների համար՝ անկախ դավանանքից:

   19-րդ դարի վերջին համաշխարհային կործանարար ուժերը Կոմունիկատորին համարեցին խոչընդոտ իրենց նպատակների իրականացման համար և որոշում կայացրին ոչնչացնել այն: Դրան հաջորդեցին ցեղասպանական գործողությունները, որոնք հանգեցրին ժողովուրդների և մշակույթների անհետացմանը, հոգևոր ժառանգության և սրբավայրերի ոչնչացմանը, մարդկային համայնքների խորը համագործակցության ողջ փորձի ցրմանը, որոնք իրականացվել են (և դեռ իրականացվում են) հատուկ ստեղծված գործիքների միջոցով, որոնց մեջ հիմնականը Թուրքիան է:

Կոմունիկատորը ոչնչացված էր:

Անցած տասնամյակների ընթացքում որոշումներ կայացվեցին Կոմունիկատորի տարածքում մնացած մշակութային և կրոնական սրբավայրերի կղզյակները ոչնչացնելու մասին: Թուրքիայի և նրա հովանավոր՝ Նաթանյահուի կառավարության Իսրայելի, միջոցով ստեղծվեց մարդկության հոգևոր ժառանգության ոչնչացման նոր`ավելի կատարյալ գործիք` «Իսլամական պետությունը», որն իր ստեղծողների հետ միասին ավարտեց աշխարհի ոչնչացման ուժերի բարբարոսական ծրագրի իրագործումը:

Բայց ի հայտ եկավ անսպասելի մի դիմադրություն, ավելին՝ գործողություն, որն ուղղորդված էր Կոմունիկատորի վերականգնմանը:

Արևմտյան Մերձկասպյան տարածաշրջանում՝ Արցախ երկրում, լուրջ հարված հասցվեց Նաթանյահու-Էրդողանի ծրագրերին, տարածաշրջանի բնիկ ժողովուրդների դեմ ցեղասպան գործողությունները ճնշվեցին:

Արցախում են կենտրոնացված հին արևելյան քրիստոնեության եւ հնագույն այլ քաղաքակրթությունների ամենամեծ կենտրոնները:  Առաջին դարի Առաքելական Սրբություն Դադիվանք (առաջին սրբավայրը հանգուցյալ Սուրբ Դադիի կամ գուցե Սուրբ Առաքյալ Թադեոսի գերեզմանի վրա), Ամարասի Գիտելիքն ու Իմաստությունը (V դարի առաջին համալսարան, կրթական կենտրոն, որտեղ ուսուցանվում էր սիրո և արդարության բարոյականությունն ու էթիկան): Ղազանչեցոցի համակեցությունը աշխարհի հետ (որն ամրացնում է Չինաստանի, Հնդկաստանի, Կենտրոնական Ասիայի, Միջին Արևելքի քաղաքակրթական արժեքները Բյուզանդիայի և ամբողջ Եվրոպայի քաղաքակրթական արժեքների հետ), Գանձասարի հնամյա հովվությունը ( արևելյան քրիստոնեության եզրամասի եզակի հովվություն),  հեթանոսական «ծիծեռնակ» տաճարի տեղում 4-րդ դարում կառուցված  Ծեռնակավանքը, որտեղ պահվում է Սուրբ Պետրոսի ճկույթըԵվ վերջապես, ըստ Մանդելշտամ և Անուշ Ախմատովա - Գումիլևա ամուսինների օրագրերի, տարածաշրջանի և աշխարհի քրիստոնեական սիրտը և բաստիոնը՝ Շուշի քաղաքը, որտեղ 19-րդ դարի վերջին քառորդում գործում էր 24 պարբերական, որից 21-ը`հայերեն, 3-ը` ռուսերեն:

 Քրիստոնեական և նախաքրիստոնեական դարաշրջանների հազարավոր այլ սրբազան կառույցների, այլ կրոնների և մշակույթների հարյուրավոր ներկայացուցչությունների  հետ միասին սրանք կազմում են Արցախյան Վատիկանի հոգևոր տարածքը, վերջինից  շատ ավելի շուտ դառնալով հավերժի համաստեղծագործության մեջ Կոմունիկատորի տարածքում ներկայացված կառույցների ողջ ներկապնակի փնտրտուքի և Մարդու առաքելության իրականացման պահապանն ու ստեղծողը: Այս առաքելությունը հինավուրց է և հարգված վերջին հազարամյակների բոլոր թագավորությունների և կայսրությունների կողմից, որոնք նույնիսկ նվաճումների ժամանակաշրջանում հարգում էին Արցախի հատուկ կարգավիճակն ու արտատարածքայինությունը մինչև 19-րդ դարի վերջը, որը դարձավ Կոմունիկատորի ոչնչացման գործողությունների սկիզբը:

Արցախի իրավիճակը հատկապես բարդացավ 20-րդ դարի վերջին, երբ կործանարար գլոբալ ուժերը սկսեցին ցեղասպանական գործողություններ արևմտյան Կասպյան տարածաշրջանի  ինքնավար ժողովուրդների դեմ: Արցախը կազմակերպեց ինքնապաշտպանություն, ընդունեց, փրկեց, հյուրընկալեց ոչնչացվող բնիկներին, հայտարարեց իր անկախ պետականության մասին, հայտնեց իր պատրաստակամությունը հյուրընկալելու և ստեղծելու բոլոր պայմանները, ԴԱԻՇ-ի և նրան առաջնորդող Նատանյահու-Էրդողան տանդեմի կողմից ոչնչացվող, Կոմունիկատորի տարածքի հոգևոր կենտրոնների գործունեության համար:

Վերջիններս, Ադրբեջանի դրոշի ներքո, ստեղծեցին ռազմական կոալիցիա՝ սանձազերծելով պատերազմ Արցախը ոչնչացնելու համար:

 Բայց Արցախը Կոմունիկատորի Վատիկանն է, որը աշխարհ էր եկել շատ ավելի վաղ այն ժամանակներից, երբ Վատիկանի բլրի վրա գտնվող էտրուսկյան գուշակները փորձում էին կանխատեսել ապագան, և շատ ավելի լայն առաքելությամբ, որն էր՝ մարդկության քաղաքակրթական անցումների ապահովումը,  իր բազմակերպության և իր էության ամբողջականության պահպանումը, իր անկախությունը շրջակա պետական և գերպետական ​​կառույցներից՝ անկախ այն բանից, թե ինչ գլոբալ կամք են նրանք ներկայացնում:

 Արցախի պահպանման և նրա առաքելության անսասանության միակ երաշխիքը ժողովուրդն է`Արցախի պահապանները, անկախ նրանց բնակության վայրից և գործունեության տեսակից, ովքեր իրենց վրա վերցրին նաև խնամակալի խաչը:

 

PRESERVONS LE COMMUNICATEUR ARTSAKH-VATICAN

L'un des facteurs majeurs  garantissant l'existence, l'intégrité et le dévelopement de la civilisation humaine – le Communicateur -  s'est formé, perfectionné et étendu pendant des milliers d'années sur le sol de l'Asie Mineure et du Proche-Orient. Apparu dans la région du berceau des civilisations antiques comme résultante de leur interaction dans pratiquement tous les domaines de la vie (religions, rites, institutions administratives, art, métiers, flux marchand... en temps de paix, contre les guerres1 ), il constituait déjà  à l'aube des temps un moyen particuler de régulation du quotidien grâce auquel les réalisations d'une communauté devenaient communes aux autres et les différentes cultures et civilisations se considéraient comme composantes essentielles d'un ordre commun. Le berceau du Communicateur s'étendait du Plateau Arménien aux territoires attenants. S'y sont développés, bien avant le Vatican, des centres spirituels extra-territoraux, sacrés et inviolables, ouverts à tous les peuples autochtones de la région, indépendamment de leur confession.

A la fin du XIXe siècle, des forces mondiales destructrices ont considéré ce Communicateur comme un obstacle à leurs plans et ont pris la décision de l'anéantir. Des actions génocidaires ont suivi qui ont abouti à la disparition de peuples et cultures autochtones, à la destruction du patrimoine spirituel et des objets sacrés, à la perte de toute l'expérience  d'une collaboration féconde  entre les  sociétés humaines. La Turquie est l'un des principaux leviers créés pour la conduite de ces actions menées (et qui perdurent de nos jours) . Le Communicateur a été détruit.

Ces dernières décennies des décisions ont été prises par la Turquie et son patron – l'Israël de Nethanyaou - pour détruire sur l'aire du Communicateur,  les derniers ilôts subsistant de sanctuaires culturels et religieux - grâce à un nouvel instrument plus sophistiqué destiné à anéantir l'héritage spirituel de l'humanité – l'Etat islamique2  qui, de concert avec ses créateurs, a accompli la mise en application du projet barbare des forces mondiales de destruction3 .

Mais il y a eu une résistance inattendue, et même plus – une action en direction du rétablissement de ce Communicateur

En pré-Caspienne occidentale, au pays de l'Artsakh, un coup sévère a été infligé aux plans Néthanyaou-Erdogan: les actions génocidaires à l'encontre des peuples autochtones de la région ont été stoppées.

 

 [1] De l'importance de conserver et étudier les monuments profanés à la suite d'actions barbares, politiques, militaires et autres et du terrorisme mondial .

2 Du sein du pivot et soutien en Syrie de toutes les bases turques en activité du groupe pro-turc «Faïlak am-Cham», des terroristes-combattants de groupes terroristes affiliés aux Talibans et Al-Qaïda –  «Khayat Takrir am-Cham»,  »Parti islamique du Turkestan», «Djiish al-Izza», interdits dans de nombreux pays - sont dirigés en Artsakh avec l'assurance  d'obtenir la nationalité azerbaïdjanaise 

3 Les arméniens d'Artsakh avaient déjà été spoliés de leurs terres, privés de leur vie mais c'est la première fois qu'ils sont atteints dans leur dignité... les premiers chrétiens déterrent leurs ancêtres morts, et avec leurs croix (khatchkars, stèles tombales ciselées) ils s'installent en Amérique du Sud. Par le bras du terrorisme international, du panturkisme, du pantouranisme et du néo-panislamisme on efface la mémoire (culturocide) des Saints Apôtres de cette terre rebattue.

En Artsakh se trouvent concentrés d'éminents foyers  de la chrétienté orientale antique et d'autres civilisations anciennes. Ainsi le Saint Lieu Apostolique de Dadivank4  (premier sanctuaire érigé sur la tombe de Saint Dadi ou peut-être du Saint Apôtre Thaddée) du 1er siècle; les Sciences  et la Sagesse d'Amaras (première université du Ve siècle, centre d'enseignement professant la morale et l'éthique, l'amour et la justice). L'unité symbiotique entre le monde de Kazantchétsots (cimentant les valeurs civilisationnelles de la Chine, de l'Inde, de l'Asie centrale, du Proche-Orient d'avec les trésors de Byzance et de l'Europe dans sa globalité); les mille ans du lieu d'action pastorale de Gandzassar (lieu unique de pratique pastorale du christianisme oriental); Tsitsernakavank érigé au IVe siècle sur le lieu du temple païen «hirondelle» où se pratiquait le culte de l'hirondelle en Arménie pré-chrétienne et où est conservé le petit doigt  de Saint Pierre. Et enfin, d'après  les notes des époux Mandelstam et Anouch Akhmatova-Goumilev, la ville de Chouchi5 représente le coeur chrétien et le bastion de la région et du monde –  (ville où l'on comptait dans le dernier quart du XIXe siècle 24 titres de périodiques dont 21 en arménien et 3 en russe).

Tout cela, ajouté aux milliers d'autres  édifices sacrés de l'époque chrétienne et pré-chrétienne et complété par des centaines de représentations d'autres religions et cultures, constitue l'espace spirituel du Vatican de l'Artsakh – bien avant ce dernier. Ce Vatican de l'Artsakh était  devenu, au sein de l'espace du Communicateur, le dépositaire  et le fondateur, dans la co-création de l'éternel,  d'une palette  de structures de recherches et de réalisations de la mission de l'Homme. Cette très ancienne mission était respectée de tous les royaumes et empires des derniers millénaires qui, même en périodes de conquêtes, respectaient  le statut particuliet de l'Artsakh et son extra-territorialité et ce jusqu'à la fin du XIXe siècle – période du début  des actions visant à  détruire le Communicateur.

La situation de l'Artsakh est devenue particulièrement difficile à la fin du XXe siècle lorsque des forces globales destructrices ont initié en pré-Capienne occidentale des actions génocidaires visant les peuples autochtones de la région. L'Artsakh a organisé son autodéfense, a accueilli, sauvé,  installé chez lui des autochtones persécutés, a proclamé sa gouvernance indépendante et son aptitude à adopter et créer toutes les conditions pour que fonctionnent  les centres spirituels du territoire du Communicateur, cibles du tandem Néthanyaou-Erdogan et de son bras armé – Daesh -. Ces derniers, sous la bannière de l'Azerbaïdjan, se sont unis en coalition guerrière6 avec le terrorisme international7 pour mener une guerre de destruction de l'Artsakh en employant contre de paisibles habitants des armes interdites: des bombes au phosphore.

Mais l'Artsakh – le Vatican du Communicateur – apparu  il y a fort longtemps, du temps où les prophètes étrusques, du haut du Vatican, essayaient de deviner l'avenir-  est porteur d'une mission beaucoup plus large: garantir les transitions civilisationnelles de l'humanité et il doit continuer dans ses missions de conservation de l'intégralité de sa diversité et de son existence, d' indépendance vis-à-vis des Etats qui l'entourent ainsi que des structures  au-dessus des Etats, quelle que soit la volonté globale qu'elles représentent.

4 Mékhitar Gosh (à la barbe rare), »l'Encyclopédie américaine» qui fait autorité le définit comme  éminent représentant de la Renaissance arménienne; le chercheur britannique D. Lang le hisse au même rang qu'Esope et La Fontaine, son recueil des lois est basé sur le droit pirate et s’intitule « Arakéladir », c’est-à-dire « fondé par l’Apôtre ». Le mystère du tapis et l’étonnant miracle  de la réapparition des fresques de Saint Nicolas le Bienfaiteur  dans la sanctuaire de Dadivank, symbole de la foi.

5 A.S. Griboedov et M. You. Lermontov ont séjourné à Chouchi.

6 Coalition entre les gouvernements turc, azerbaïdjanais, kazakh, géorgien, biélorusse, ukrainien,israëlien, pakistanais

7 https://aaa-tribunal.info/crimes-30-11-2020/

L'unique garantie pour préserver l'Artsakh et l'intangibilité de sa mission – ce sont les gens  - conservateurs de l'Artsakh qui prennent sur eux la croix du gardien, indépendamment de leur lieu d'habitation et de leur activité.

Constantin Simonov, de retour de la guerre du Vietnam,  écrivit ceci: »On ne peut être étranger au malheur de l'autre, Celui qui a peur de  l'affirmer , - ou bien il est en train de tuer ou bien il s'y prépare ...»  

L'idiot parle, l'intelligent agit, celui qui ne sait pas parle, celui qui sait garde le silence...

Dieu demandera des comptes pour le sang versé (cité de l'Evangile)

Le Membre de la Congrégation des moines mékhitaristes, docteur en philosophie, théologie, histoire de l'art, directeur du Collège et du Centre culturel arméniens de Sèvres où ont étudié Charles Aznavour, Michel Legrand, Patrick Devedjian. Président de l'Académie Saint Lazare (Venise), membre d'honneur à titre permanent de l'Académie des Arts et des Lettres (Paris), chevalier de l'Ordre français de la courtoisie, aumônier de l'Ordre Saint Lazare de Jérusalem, le Révérend Père, archimandrite Haroutyoun BEZDIKIAN.

le Membre du Saint Synode de la Sainte Eglise Apostolique Arménienne, membre actif de l'Académie Nationale des Sciences d'Arménie, de l'Académie internationale en sciences humaines, de l'Académie des Sciences sociales, docteur en théologie, docteur honoraire de l'Université d'Etat d'Artsakh, président de la «Table Ronde» arménienne du Conseil oeucuménique  des Eglises, à la ville Gourguen Khatchatourovitch Martirossyan, chef de l'Eparchie du Karabagh de l'Eglise Apostolique Arménienne, Sa Sainteté l'archevêque Parguev

le chef d'armée soviétique, personnalité politique et militaire arménienne, l'un des fondateurs des Forces armées de la République Arménie, le général-lieutenant Norat Grigorievitch TER-GRIGORYANTS

la personnalité militaire arménienne, héros de l'Artsakh, général-major, nom de guerre «Commandos», Arcady Ivanovitch TER-TADEVOSSYAN

le membre participant à la guerre civile au Liban, le général-major Narek ABRAMYAN

le nominé au prix Nobel, membre du Conseil scientifique de l'Académie des Sciences Naturelles de Russie, académicien, docteur ès sciences naturelles, le professeur Martik Yurikovitch GASPARYAN

le co-président  du Centre scientifique  de l'Académie des sciences naturelles d'Arménie, membre de l'Académie des Sciences naturelles de Russie, docteur ès sciences physico-mathématiques, professeur senior à l'Institut d'économie et mathématiques de l'Académie des sciences de Russie  Lévon Andreevitch BEKLARYAN

le président  de l'organisation publique d'initiatives sociologiques et politologiques «Khatchmerouk» Vahan Rafaëlovitch BABAKHANYAN

le Comité d'organisation du Tribunal International public pour les crimes de l'Azerbaïdjan

le Centre d'enregistrement, d'analyse, d'inventarisation, d'audit, d'appréciation qualimétrique et d'expertise juridique concernant les pertes matérielles et non matérielles à la suite du Génocide des arméniens, pour réparations et restitutions

le  Centre arménien pour la prévention des génocides et leur condamnation

le Conseil des 12 Intelligents pan-arméniens.

Добавить комментарий

Простой текст

  • HTML-теги не обрабатываются и показываются как обычный текст
  • Строки и абзацы переносятся автоматически.
  • Адреса веб-страниц и email-адреса преобразовываются в ссылки автоматически.
CAPTCHA
Этот вопрос задается для того, чтобы выяснить, являетесь ли Вы человеком или представляете из себя автоматическую спам-рассылку.
CAPTCHA на основе изображений
Введите символы, которые показаны на картинке.

При полном или частичном использовании материалов ссылка на сайт russia-artsakh.ru обязательна.